Hotel Kaiserhof in Berwang (Osterreich), ein Paradies für Familien mit Kinder ! (Hotel Kaiserhof (Oostenrijk) , een paradijs voor families mit kinderen !)
In Juni 2012 bin ich mit meiner Mutter von 88 Jahre jung eine Woche in Hotel Kaiserhof in Berwang gewesen. Meine Mutter hat eine lebensbedrohende Operation überstanden und es war ihren Wunsch noch mal in den Bergen von Osterreichwandern zu gehen. Die Woche in Hotel Kaiserhof in Berwang ist für sie und auch für mich unvergesslich geworden. Die Gastfreundschaft von die Familie Kuppelhuber-Angerer und ihren Mitarbeiter und Mitarbeiterinnen war eindrucksvoll und herzerwärmend. Die Lage des Hotels mit wunderschönen Ausblick auf den Bergen vom Berwangertal und die Zugspitze in der ferne, mitten in der Natur, gibt ein Gefühl von Friede und Ruhe. Das Essen im geschmackvollen Restaurant vom Hotel ist jedes mal ein Fest. Für die Kinder gibt es Abenteuer und Spass im Schwimbad und im Kids Club wo sieklettern, rutschen, basteln und malen können während sie betreuet werden durch den Mitarbeiterinnen vom Hotel und die Eltern geniessen vom Sauna und Badewelt. In der Umgebung vom Hotel gibts eine wunderschöne unberührter Natur wo mann mit dem Bergführer vom Hotel (Walter) jede Woche einige Male wandern gehen kann. In 15 Minuten ist man beim Heiterwangersee oder in Lermoos und Ehrwald wo man zum beispiel Golf spielen kann. Ehrlich, nach eine Woche Hotel Kaiserhof kann jeder zufrieden und voll mit Energie wieder nach Hause fahren, davon bin ich überzeugt. Deshalb möchte ich Hotel Kaiserhof gerne empfehlen an jeder der nach Osterreich fahren woll und dort mitten in der Natur geniessen woll von die schöne Sachen des Lebens.
Injuni 2012 ben ik met mijn moeder van 88 een week in Hotel Kaiserhof in Berwang (Oostenrijk) geweest. Mijn moeder had een levensbedreigende operatie overleefd en het was haar wens om nog een keer in de bergen van Oostenrijk te gaan wandelen. De week in Hotel Kaiserhof is voor haar en ook voor mij onvergetelijk geworden. De gastvrijheid van de familie Kuppelhuber-Angerer en hun medewerkers is hartverwarmend. De ligging van het hotel met het prachtige uitzicht op de bergen van het Berwangerdal en de Zugpitze in de verte, midden in de natuur, het geeft een gevoel van vrede en rust. Voor de kinderenis er avontuur en plezier in het zwembad en de Kids Club waar ze kunnen klimmen, glijden, schilderen, bouwen, etc., terwijlde medewerkers van het hotel op hun passen en hun ouders genieten van de saunawereld in het zwembad. In de omgeving is er een ongerepte natuur waar men met Walter, de gids van het hotel, een paar keer per week mooie wandelingen kan gaan maken. In15 minuten is men met de auto bij de Heiterwangersee of in Lermoos en Ehrwald waar men bijvoorbeeld kan gaan golfen. Eerlijk, na een week Hotel Kaiserhof gaat iedereen tevreden en vol met energie weer naar huis. Ik durf het hotel aan iedereen die wil genieten van de mooie dingen van het leven met een gerust hartaan te bevelen.
De website van het hotel is: www.kaiserhof.at
Het emailadres van het hotel is: [email protected]
Het telefoonnummer van het hotel is: 00-43-5674-8285
Kees Smetsers
Email: [email protected]
Liefde aan de Heiterwangersee in Oostenrijk.
Vanmorgen ben ik met 88-jarige moeder een wandeling van bijna twee uur wezen maken via het voetpad dat langs de Heiterwangersee loopt. De Heiterwangersee ligt verscholen tussen hoge bergen die zich spiegelen in het blauw groene water. Na een uurtje lopen kwamen we bij het einde van het meer waar een smalle engte de verbinding vormt met de Plansee. We zochten een bankje op in de schaduw van een grote denneboom en maakten daar ons picknickplaatsje van. We hadden allebei een boek bij ons dat we gingen lezen. Mijn moeder had een boek over het misbruik van vrouwen in Cambodja en ikzelf had bij de bibliotheek een boek gehaald van de Portugese schrijver Paulo Coelho met de titel 'De heks van Portobello'. Onze beider gedachten dreven weg over het meer en we gingen helemaal op in het boek dat we aan het lezen waren. De stilte hielp ons daarbij, het was echt een plek om midden in de natuur even alles rond ons heen te vergeten en mee te gaan in het verhaal.
Het boek van Paulo Coelho gaat over een vrouw (Athene) die haar eigen weg volgt wat door haar omgeving niet wordt geaccepteerd. Dat begint met haar ouders en ook de katholieke kerk speelt daarbij een rol. Op een gegeven moment staat ze in de kerk voor een katholieke priester die haar het Sacrament van de Eucharistie weigert omdat zij recent gescheiden was. Toen ik deze passage van het verhaal aan het lezen was voelde ik weer mijn ergernis over het instituut 'De Katholieke Kerk' dat de liefde predikt maar daaraan heel veel voorwaarden verbindt. Het heeft mij van de katholieke kerk verwijderd maar ik geloof wel nog steeds in een God die onvoorwaardelijk liefde geeft aan alle mensen, ongeacht afkomst, kleur, ras, homo, lesbisch, gescheiden of niet gescheiden. Wat de katholieke kerk predikt is geen liefde maar machtswellust. Echte liefde is onvoorwaardelijk.
De katholiek kerk is net als de meeste andere geloven niet tolerant. Hun geloof is het enige echte en degene die hen daarin niet volgt zal het eeuwige geluk nooit bereiken, althans dat verkondigen zij. Bijna alle geloven ontnemen hun volgelingen het recht om zelf te denken, hun eigen unieke weg te volgen. Het is heel frappant dat ik in het boek van Paulo Coelho op pagina 57 terugvond wat ik zelf vind over de weg die wij allemaal moeten bewandelen. Paulo Coelho schrijft:
' Het enige wat we moeten begrijpen is dat we hier zijn met een reden, en dat we daar achter gaan staan. Als we dat doen, dan kunnen we lachen om al het grote en kleine leed dat ons overkomt. Dan kunnen we one weg gaan zonder angst, omdat we weten dat iedere stap zin heeft. We kunnen ons laten leiden door het licht dat uit de Vertex straalt.'
Toen ik dit gelezen had kreeg ik de behoefte om dit met jullie te delen. Hier op dit mooie plekje aan de Heiterwangersee las ik het antwoord op de vraag die menigeen van ons kwelt en waarop we eigenlijk allemaal op zoek zijn. Als we onze eigen weg bewandelen en trouw zijn aan ons zelf, dan kunnen we echte liefde geven en echt gelukkig worden.............
Toen we temidden van met een tapijt van bloemen bedekte weilanden in het dal van Heiterwang terugreden naar ons hotel in Berwang nam ik het besluit om toch maar weer eens achter de computer te gaan zitten en dit verhaal te schrijven. Ik had mij eigenlijk voorgenomen om dat deze keer niet te doen, maar het moest uit mijn hoofd. Ik realiseer mij dat ik misschien mensen kan kwetsen met dit verhaal maar dat is zeker niet mijn bedoeling. Het hoort bij mijn weg die ik wil bewandelen, mijn eigen unieke weg...................
Kees Smetsers
Corsica: Corsicaanse yoghurt "a la Angela".
Angela en ik hebben net een avondwandeling gemaakt over het kilometers lange strand bij ons bungalowpark Corsica Natura. De zon stond al laag maar verwende onze gebruinde lichamen wel met haar warme zonnestralen. De wind was helemaal verdwenen en het wateroppervlakte van de zee was daardoor als een spiegel geworden. In de verte zagen we de eilanden Elba en Montecristo liggen, twee grote eilanden tegen de blauwe avondhemel. Het was een heel fijne avond, een verademing na de regen en wolken van de laatste drie dagen. Zelfs de Corsicanen konden er niet aan wennen want het is hier meestal zonnig en droog weer. Gelukkig hebben we een heel fijne bungalow die zo ruim is dat er wel 6 personen in kunnen slapen.Als het regent hebben wij toch de luxe van ons 'eigen huisje' . Wij kunnen het bungalowpark 'Corisca Nature' van harte aanbevelen. Het staat onder duits management en alles is perfect geregeld. Daar hoort een heel goede fles wijn bij die wij in onze bungalow aantroffen bij onze aankomst. Het brood van de bakker ´s morgens is superlekker en tot onze verbazing is de kleine supermarkt op het marktje niet duur en vooral het fruit en groenten zijn van goede kwaliteit. We hebben al een paar keer gesnoept van de aardbeien die hier nog smaken zoals ze vroeger bij mijn vader smaakten, heerlijk geurend en perfect van smaak. Verder is het een park voor mensen die van rust houden. Het hele park staat vol met heel mooie oude eucalyptusbomen en kurkeiken. Overal hoor je het gezang van de ontelbare vogels die niet bang zijn van de gasten en elke keer week bij ons komen zitten wachten als we buiten in het zonnetje zitten te eten in de tuin bij onze bungalow. Kortom, een heel mooi plekje om vakantie te vieren.
Wel merk ik op dat Corsica Natura in een omgeving ligt met een paar naturistenstranden. Mensen die zich daaraan storen kunnen beter een bungalowpark opzoeken dat buiten deze omgeving ligt. Overal langs de oostkust van Corsica zijn er kilometerslange stranden en meestal heb je het hele strand voor jezelf alleen, als je tenminste niet in de buurt van de bungalowparken bent. Een ander alternatief zijn natuurlijk de prachtige stranden in het zuiden van Corsica (bijvoorbeeld Port Vecchio) waar intieme baaien met azuurblauw water op je liggen te wachten. Als ik weer thuis ben zal ik een verhaal schrijven over al de mooie baaien waar wij zijn geweest.
Maar voorlopig ben ik nog een paar dagen hier en geniet ik van het luie leven dat wij hier leiden.
Elke dag maakt Angela een dessert dat zo lekker is dat ik hieronder het recept geef, te weten:
- griekse yoghurt;
- turkse gedroogde vijgen;
- corsicaanse bloemenhoning;
- walnoten.
Echt, geloof me maar, je likt je vingers er bij af.
Vanmorgen zijn we naar Linguizzetta geweest, een heel klein bergdorpje niet zo ver van ons bungalowparkje. Het ligt tegen een berghelling en het uitzicht op zee met de eilanden Elba en Montecristo in de verte is echt heel mooi. De huizen zijn er allemaal opgetrokken van stenen van graniet, serpetijn en ander gesteente. Het is wel heel jammer om te zien dat een groot deel van de huizen niet bewoond is en op instorten staat. Dat is hier een groot probleem, de jeugd trekt naar de steden of naar het buitenland en de dorpen lopen leeg. Op dit moment wonen er nog maar zo´n 300.000 corsicanen op het eiland, de rest woont in het buitenland. Desondanks hebben de dorpjes hun charme behouden en we hebben al bijna drie weken genoten van de authgentiekse sfeer die er heerst.
Vrijdag gaan Angela en ik onze vakantie afsluiten met een diner (midden op de dag) in ons favoriete restaurantje ' Aux Trois Fourchettes' in Cervione. Wij verheugen ons op het weerzien met degastheer en gastvrouw, en natuurlijk het heerlijke eten. Het zal de afsluiting zijn van een heel bijzondere vakantie waarover ik deze keer (wegens gebrek aan internet) niet veel geschreven heb,maar het zit wel allemaal in ons hoofd.Corisca is een prachtigland met een adembenemend mooie natuur. Vooral destranden hebben mijn hart gestolen. Allemaal juweeltjes zijn het met onwaarschijnlijk helder water in de prachtigste kleuren. We hebben veel lieveCorsicanen ontmoet en toch blijft bij mij het gevoel hangen dat er niet echt een verbinding is geweest tussen mij en de mensen die ik ontmoet heb. Dat kan aan mij liggen, ik weet het niet. Een 'Baligevoel' zoals ik heb beschreven in mijn boek 'Reizen door het echte Bali' is er dus niet geweest. Maar dat geeft niets, we hebben allebei echt genoten van dit mooie eiland en ik denk dat we nog wel een keer terug zullen keren.
Ik heb de vorige keer ook geschreven dat Corsica zo duur is. Wel, we hebben weer een uitzondering gevondenop deze stelling. Bij de supermarkten Casino en Leclerc vonden we voor 7 euro eentray (twaalf flesjes)LEFFE BLOND. Jullie begrijpen wel dat we daar gebruik van hebben gemaakt.
Zo hebben we Corsica beetje bij beetje leren kennen. Mooie stranden, lieve mensen, authentieke dorpjes, maar ook alledaagse dingen als lekkermeergranen brood bij de 'boulanger' , liquer de myrte, brocciu, wijngaarden we je een heel goede fles wijn kunt kopen bij de wijnboer, smalle weggetjes waar we wit rond onze neus weerden, vriendelijke corsicanen diewel zagen dat wij het rijden in de bergen niet gewend zijn en ons de ruimte gaven, een prachtig concert van Arapa,etc.
Ik ga deze email afsluiten met heel veel groeten want Angela heeft de Leffe Blond al ingeschonken.
Kees Smetsers
Corsica: Een ontmoeting met wilde zwijnen en een heerlijk diner in "Aux Trois Fourchettes" ,een restaurantje in Cervione aan de Costa Verde in Corsica.
Vanmorgen werd ik om 06.00 uur gewekt door het gezang van de vogels in het tuintje bij onze bungalow in Linguizetta, aan de oostkust van Corsica. In tegenstelling tot de afgelopen 14 dagen scheen de zon deze keer niet maar was de lucht bedekt met grijze wolken. Na een ontbijt met lekker vijgenjam en typisch corsicaanse kaas besloten we naar het gebied bij Moriani Plage te gaan. Dit gebied wordt Costa Verde genoemd en is nog niet ontdekt door het toerisme.
Langzaam maar zeker reden we in de door ons gehuurde Citroen C3 naar boven waar het dorpje SANTA LUCIA DI MORIANI ons einddoel zou zijn. Links en rechts zagen we kurkbomen en heel oude kastanjes. Net voor het dorp moesten we plotseling stoppen want er liepen geiten en een paar grote wilde zwijnen met wel een stuk of tien jongen op de weg voor ons. We moesten stoppen want de zwijnen stoorden ons niet aan ons en bleven over de weg lopen. Uit het open raam van onze auto maakten we een paar foto´s en reden toen maar snel verder want de zwijnen zagen er toch wel een beetje gevaarlijk uit.
In het dorpje parkeerden we onze auto bij een heel oud kerkje en liepen het dorp in waar de huizen allemaal van grote granieten stenen waren gebouwd en waar overal tuintjes waren met mooie rozen. Bij een van de tuintjes trof ik een oude corsicaanse man aan die in zijn tuintje aan het werken was. Ik sprak hem aan in mijn beste Franse taal(bedankt Ben, dat je mij Frans hebt geleerd !) en vertelde hem dat wij Corsica zo mooi vonden en vooral onder de indruk waren van de rust en de stilte die hier overal heerst. De oude man nodigde ons uit om even ' samen met hem binnen een bakje koffie te gaan drinken'. Dat werd een heel bijzondere ontmoeting. De oude man bleek kolonel te zijn geweest in het Korps Mariniers van Frankrijk en tijdens zijn diensttijd over de hele wereld te hebben gezworven. Daarbij had hij tijdens oorlogen en ook buiten oorlogen leiding gegeven hebben aan diverse nationaliteiten. 'Met het hart, niet met mijn strepen', zei hij. Heel zijn huis hing vol souveniers uit Afrika, Polynesie, het verre Oosten, Tahiti, China en nog veel meer landen. De koffie die hij ons serveerde was heerlijk maar het gesprek met hem maakte nog veel meer indruk. Wat een bijzondere man ! Tijdens zijn diensttijd was hij zwaar gewond geraakt door granaatscherven en hij had de hoogste onderscheiding gekregen die er bestaat in Frankrijk, de ' De Legion d´honneur' . Nadat hij ons nog zijn boomgaard had laten zien waar de sinasappels, vijgen, kersen, citroenen weelderig aan de bomen groeiden namen we afscheid van hem en gingen op weg naar SAN NICALAO, het volgende dorpje. In dit kleine dorpje hingen overal aan de huizen oude foto´s van vroeger, echt heel bijzonder. Omdat we honger kregen liepen we terug naar Sante Lucia di Moriano en gingen op weg naar SAN GIOVANNI DI MORIANO waar een heel mooie kerk staat.
Intussen was de lucht helemaal dicht getrokken en even later reden we in de wolken en mist. Het bergpad werd steeds smaller en we werden allebei een beetje wit rond onze neus want het werd gevaarlijk daar boven. We besloten daarom maar om te keren en naar CERVIONE te rijden. We waren echt blij toen we weer onder de mist en wolken zaten.
In Cervione liepen we naar het restaurantje ' AUX TROIS FOURCHETTES' dat tegen de prachtige kathedraal van dit kleine stadje ligt verscholen. Het is een heel typisch corsicaans restaurantje waar je super lekker kunt eten. Dat had de Trotter reisgids ons beloofd en dat ginge we testen. We namen hetMENU COMPLET dat begon met een lekker schotel met rauwe ham die bijna net zo lekker was als de ham van kaasboerderij DE HOOIBERG IN BLADEL in ons eigen Brabantse land. Een heerlijk begin van een diner (midden op de dag) dat een waar feest zou worden. Het menu bestond verder uitcannelloni met 'brocciu'( een soort kwark van geitenkaas) met overheerlijk varkensvlees waar het opgefokte vlees uit Nederland bij lange na niet kan aan tippen. Tenslotte werden we nog verwend met een nagerecht van verse sinasappelen uit de eigen tuin van deeigenaren van het restaurantje. Die twee aardige mensen kwamen zich na het diner nog even aan ons voorstellen en we kregen van hen nog een 'liquer de mirte' en een koffie. Toen ik het artrikel in de Trotter voor hen had vertaald in het Frans en we naar buiten wilden gaan stopten ze ons nog een tas vol met sinasappels en citroenen uit hun tuin in onze handen. We waren echt onder de indruk van deze verwennerij. Echt, dit restaurant kunnen we bij iedereen aanbevelen.
Buiten regende het heel hard en daarom besloten we maar onze auto te gaan zoeken. Angela had een halve liter wijn op(dat was ook nog bij het menu inbegrepen, alles voor 15,90 euro !) en had ondanks de regen de grootste rol. Glibberend over de natte kasseien zochten we onze auto en dat viel niet mee. Maar na een kwartiertje hadden we hem toch gevonden en reden we terug naar Linguizzetta. Ondanks het slechte weer hadden we een dag gehad die we niet zullen vergeten en waarvan wij enorm van hadden genoten. Het ' Corsica gevoel' is helemaal aanwezig. En daar gaan we nog een weekje van genieten.
Voor de volledigheid geef ik hieronder de gegevens van het restaurantje in Cervione weer, te weten:
Bar-restaurant 'Aux Trois Fourchettes'
Place de l´ Eglise, 20221 Cervione, Corsica
Tel.: 0495-381486
Email: [email protected].
Le Menu Complet (15,90 euro):
1. Une assiette de charcuterie (jambon)
2. Cannelloni avec brocciu
3. Coté de porc grillé avec herbes
4. Fromage corse (du patron)
5. Un quart litre de vin du patron
Je veux recommender bar-restaurant 'Aux Trois Fourchettes' a toute le monde parce que pour Angela et moi c`etait un diner que nous n`oublierons pas. Toute etait tres delicieux. Quand on cherche la Corse authentique, cèst ici ! Merci beaucoup pour le patron en la patronessa.
A prestu !
Kees Smetsers
De mooiste plekjes op Corsica.
Het is twaalf uur en de zon staat bijna loodrecht boven Tahiti Plage, een strandje met zilverwit zand in een kleine baai in de buurt van Porto Vecchio. Boven de heuvels die de baai omringen zweeft een roofvogel tussen het 'maquis' (struikgewas) waarmee de heuvels en bergen in dit gebied zijn bedekt. Het is warm vandaag en er is niet veel wind en daarom vertoont het wateroppervlak slechts kleine golven die langzaam op het strand rollen. Glashelder is het water en de kleuren varieren tussen lichtblauw, lichtgroen en turqoise die samen met het rood van de rotsen een mooi contrast vormen. Er is nog bijna niemand op het strand en de stilte is onwaarschijnlijk. Met mijn ogen dicht luister ik naar de muziek van Midori waarvan wij op Bali een CD gekocht hebben en die Angela op haar IPOD heeft gezet. Zo nu en dan hoor ik behalve de muziek ook nog de golfjes die twee meter verder op het strand rollen. Ik voel mij verbonden met de natuur om mij heen, de zon, de wind, de golven, het warme zand, de maquis, de felblauwe lucht, de vogels, alles komt bij mij binnen in een weldadige rust. Naast mij ligt Angela te soezen, geel-bruin gekleurd van het mooie weer van de afgelopen week. Ik voel mij intens gelukkig en heel dicht bij mij zelf.
Mijn gedachten gaan terug naar de dag van gisteren toen Angela en ik zijn wezen wandelen langs het riviertje U Cavu dat 20 kilometer ten noorden van Porto Vecchio zijn weg zoekt van de toppen van het Bavella gebergte naar het dorpje Taglio Rosso. Via ontelbare kleine watervallen stroom het water langs kleine natuurlijke 'zwemvijvers' omlaag tuusen gigantisch grote platte rotsen (soms wel 20 meter groot). Op een van die rotsen hebben we een paar uren doorgebracht, genietend van de stilte om ons heen en het kristalheldere water dat via drie kleine watervallen in een heldere poel terecht kwam. Het was een supermooi plekje waar de natuur indrukwekkend en tegelijk heel kleurrijk was.
De natuur is de basis van ons leven en dat was hier heel erg voelbaar. Bij dit mooie plekje kwamen we nog een heel magere zwerfhond tegen die aangehaald wilde worden en ons bleef volgen waar we ook gingen. Even later kwam er een Corsicaanse vrouw voorbij die zich liefdevol over de hond ontfermde en hem te eten gaf. Wat mooi om te zien hoe iemand liefde geeft aan een dier, het deed ons denken aan Agnes uit Budel, ook zo,n dierenvriend,
Liefde, dat was ook het thema van het concert dat we eergisterenavond hebben bijgewoond in het mooie kerkje van Porto Vecchio. In deze heel bijzondere ambiance trad de groep Apara op, drie mannen die met heel veel passie hun liefde voor Corsica bezongen en daarbij ons ook een levensles meegaven. Het werd een concert dat diep bij ons binnenkwam en dat zeker een van de hoogtepunten van ons vakantie zal worden.
In de afgelopen twee weken hebben we zoveel meegemaakt, zoveel mooie natuur gezien, zoveel fijne mensen ontmoet, echt, Corsica heeft ons hart gestolen. In de eerste dagen van onze vakantie zag het er niet naar uit dat Corsica zo,n indruk op ons zou maken. Ondanks dat we meteen een heel fijn logeeradres hadden (A Pianella in Castirla bij de stad Corte) voelden wij ons niet geweldig. Het regende de eerste twee dagen en de mensen waren niet echt vriendelijk. Het 'Corsica-gevoel' was ver te zoeken. Misschien lag het aan ons en moesten we nog wennen aan deze nieuwe wervaring. De volgende dagen hebben echter alles goed gemaakten onze vakantie is daarna een aaneenschakeling geworden vcan mooie momenten. Het enige negatieve dat ik nu kan bedenken is het feit dat Corsica heel erg duur is en dan maakt het niets uit of je in een stad bent of in een dorp. Twee koffie voor zes euro, het is hier heel normaal. Och.......verder hebben wij niets dan lof voor Corsica en zijn inwoners. Corsicanen zijn een trots volk en ze hebben soms een 'kort lontje' , Je kunt het ook passie of temperamentvol noemen. Maar in het algemeen hebben wij lieve mensen ontmoet die heel graag het land waarvan zij zo houden aan ons laten zien.
Ik zou nog uren kunnen vertellen over onze belevenissen , maar deze keer volsta ik met een opsomming van de plekken waar wij tot nu toe zijn geweest, te weten:
1. Gite A Pianella in Castirla bij Corte ( een bed and breakfast met een prachtig uitzicht).
2. De Restonica kloof bij Corte (een heel mooie kloof, het weggetje is wel heel smal).
3. De stad Corte (een hoog gelegen stadje).
4. Venaco, een bergdorp.
5. Gite in Eccicia Suarella ( een bed and breakfast met een heel sympathieke eigenaar).
6. Porticcio, een strand bij Ajaccio.
7. Isolella (Punta Setta Nave) (een intiem strandje met een heel mooie rotsformatie).
8. Coti Chiavari, een bos met oude kurkeiken en eucalyptus bomen.
9. De Prunelli kloof ( een bijzonder stukje natuur).
10, Olmeto, waar we heerlijk hebben gegeten bij Chez Antonio.
11. Porto Pollo (een klein dorpje met een haventje en een rustig strand).
12. Propriano.
13. Piatonella-Caldarello (een gite midden tussen de maquis, het strand is er prachtig)).
14. Bonifacio, een mooie stad, vooral vanaf de rondvaartboot die ons de stad vanaf zee liet zien.
15. Het Rondinara strand, een heel mooi plekje.
16. Porto Vecchio (hier start volgend jaar de Tour de France, klein oud centrum)
17. Tahiti Plage, tot nu toen ons favoriete strandje met kristalhelder water, heel rustig.
18. L, Ospedale, een bergdorpje met in de buurt een heel mooi gebied.
19. De waterval van Punta Funiggia (de wandeling is mooier als de waterval)
20. Punta di Diamante (prachtige rotsformaties)
21. Zonza (bergdorpje)
22. Quenza (bergdorpje)
23. Conca (bergdorpje)
24. Palombaggia strand ( een strand met oude pijnbomen en duinen, echt heel mooi).
25.Taglio Rosso (het riviertje U Cavu, een heel bijzondere omgeving met grote rotsen)
26. Golf van Pianarellu (een mooi strand).
27. Punta a Vacca Morte (een heel mooie plek in de bergen)
28. San Cyprianu (een mooie baai)
29. Cala Rosso (een strandje in de baai van Porto Vecchio).
Vandaag zijn we aangekomen in een bungalowpark aan het strand van Linguizetta. We hebben een een heel mooi bungalow met een privetuin, een vijftigtal meter van het strand. Om de bungalow staan oude eucalyptus bomen en het is er echt heel mooi. We gaan hier de laatste week van one vakantie volmaken. We genieten nog steeds van de rust die overal op Corsica heerst. Het is ongelooflijk, we zijn tot nu toe op heel veel plekken geweest waar je helemaal niets hoort behalve het water dat stroom of de vogels die zingen. Een heel aparte ervaring.
Het heeft zo lang geduurd voordat ik dit verhaal op papier kon zetten omdat we nergens internet konden vinden. Iedereen heeft tegenwoordig zijn eigen computer bij zich en werkt met Wifi. Wij zijn nog ouderwets, daarom is dit pas mijn eerste verhaal, Als we thuis zijn horen jullie de rest. Jullie krijgen allemaal de hartelijke groeten van ons.
A prestu !
Kees Smetsers en Angela Duis
Heidewandeltocht en Lentefair op zondag 15 april 2012 in Oirschot, één van de mooiste dorpen in het Brabantse land.
Oirschot is een héél mooi dorp, misschien wel het mooiste dorp in het Brabantse land. Dat klinkt chauvinistisch maar elke keer als ik over het monumentale marktplein loop, of door de oude steegjes waar de tijd heeft stilgestaan, dan krijg ik het gevoel dat ik in een heel bijzondere plaats woon. Dat geldt niet alleen voor het dorp zelf, maar ook voor de omgeving met z'n mooie bossen (Landgoed De Baest bijvoorbeeld), fijne wandel- en fietspaden en bijzondere plekken zoals de Kapel van de Heilige Eik.
Als iemand op zoek is naar een gezonde, sportieve, zinvolle en ook nog eens gezellige invulling van zondag 15 april 2012, dan kan ik de volgende evenementen aanbevelen die op die dag in Oirschot plaats vinden.
Heidewandeling van Running Team Oirschot (vanaf 08.00 uur):
Ik ben als hardloper lid van Running Team Oirschot. Dat is een kleine enthousiaste groep mensen die zich ten doel heeft gesteld via deelname aan hardloopwedstrijden en andere activiteiten fondsen te werven die worden gebruikt voor de ondersteuning van mensen in de Gemeente Oirschot die zijn geconfronteerd met de ziekte kanker. Inmiddels hebben zij uit de bijdragen van sponsors en andere activiteiten een bungalow in Posterholt (Limburg) kunnen aankopen waar mensen uit de Gemeente Oirschot die kanker hebben met hun hele gezin een week afstand kunnen nemen van de stress en het verdriet dat deze ziekte met zich meebrengt. Verder bieden zij o.a. electrische fietsen en massage's aan. Door middel van diverse activiteiten probeert Running team Oirschot haar doelen te verwezelijken. Een van deze activiteiten is de jaarlijkse 'Heidewandeling' in het gebied van de Oirschotse Heide. Op zondag 15 april 2012 kan iedereen die dat wil beginnen aan een wandeling van respectievelijk 7,5 of 15 of 20 of 30 kilometer. Inschrijven en starten kan vanaf 08.00 uur bij Sporthal De Kemmer, Bloemendaal 5, 5688GP Oirschot, dat is aan de Oirschotsedijk. Het inschrijfgeld bedraagt 3,50 euro en de opbrengst van deze dag gaat geheel naar het goede doel. Angela en ik zullen tot 11.00 uur achter de tafels van het inschrijfburo zitten en wij bevelen deze wandeltocht bij iedereen van harte aan. Gezond bewegen voor een goed doel...... Meer informatie is te vinden op de website van Running Team Oirschot.
Lentefair van Uitspanning De Bollen (vanaf 11.00 uur):
In het buitengebied van de Gemeente Oirschot ligt een heel gezellige 'uitspanning' genaamd De Bollen, bestaande uit een terras bij een boerderij-gebouw in de stijl van vroegere jaren. Dit is ook weer zo'n mooi plekje zoals je er heel veel ziet liggen tijdens wandel- en fietstochten door het buitengebied van Oirschot. Uitspanning De Bollen organiseert op zondag 15 april vanaf 11.00 uur een Lentefair. Op het terrein bij de Uitspanning staan dan een groot aantal kramen met exposanten van heel veel verschillende uitingen van creativiteit, vrijetijdsbesteding, goede doelen, oude ambachten etc. Een greep uit de lijst van exposanten:
-wijnproeverij;
-pottenbakkerij;
- kruiden;
-hoefsmid;
-massage;
-sieraden;
-beeldhouwer;
-schilderijen;
-stenen en mineralen.
Op de Lentefair staat ook een kraam van High5Rehab. Dat is een Nederlandse stichting die in Lovina op Bali een project heeft waar gehandicapte Balinese kinderen via operaties, revalidatie en fysiotherapie weer een kans krijgen op een betere toekomst. Marjanne Oomen uit Oirschot is al een aantal jaren als vrijwilligster/fysiotherapeute actief op dit project. Op zondag 15 april staat zij op de Lentefair om daar de activiteiten van High5Rehab onder de aandacht te brengen en fondsen te werven voor dit project. Bij haar kunt u mijn boek 'Reizen door het echte Bali' kopen dat ik voor dit doel heb geschreven. Angela en ik hebben tijdens ons bezoek aan Bali met eigen ogen kunnen zien hoeveel moois er wordt verricht op het project in Lovina. Vanaf elf uur zullen Angela en ik ook op de Lentefair aanwezig zijn om samen met Marjanne u uitleg te geven over de activiteiten van High5Rehab. Wij heten u van harte welkom. Als het mooi weer wordt zou het wel eens heel druk kunnen worden en dan kunt u het beste een parkeerplaats kiezen die wat verder van Uitspanning De Bollen is gelegen, of met de fiets komen.
Tot zondag !
Kees Smetsers
De foto's van de bruiloft van Ketut (onze vaste chauffeur op Bali) en andere bijzondere gebeurtenissen tijdens onze vakantie op Bali.
Afgelopen twee weken ben ik samen met Angela op Bali geweest om daar de bruiloft van I Ketut Kumara Giri (Ketut) met Erni bij te wonen. Ze hadden ons uitgenodigd omdat wij in de afgelopen jaren een vriendschapsband met hen hebben opgebouwd. Het is een heel bijzondere gebeurtenis geworden, het hoogtepunt van onze vakantie op Bali. De foto's die ik heb gemaakt kunnen de emoties van deze dag nooit volledig weergeven. Het zijn slechts beelden van een dag die in ons geheugen gegrift staat.
Op www,keessmetsers.reismee.nl heb ik gisteren foto's geplaatst die ik heb gemaakt van de volgende onderwerpen:
- de bruiloft van Ketut en Erni in Gubug (zuidwest van Tabanan) waar de ouders van Erni wonen;
- ons verblijf in Nick's Hidden Cottages (een bungalowpark in Jalan Bisma in Ubud):
- een wandeling naar Sari Organic (een biologisch restaurantje ten noorden van Ubud);
- spannende momenten voor Angela toen een 'gids' haar hielp met het oversteken van een riviertje ten noorden van Ubud;
- het wonderbaarlijke museum van Antonio Blanco in Ubud;
- ons verblijf in Puri Tamans Sari, een voormalig buitenverblijf van een prins , gelegen in het kleine dorpje Umabian, drie kilometer ten noorden van Mengwi;
- een wandeling van Umabian naar Blayu waar we het mooie resort Villa Taman di Blayu ontdekten.
Angela heeft zelf ook foto's gemaakt, die zijn mooier als die van mij en komen binnenkort ook op deze weblog.
Ze heeft ook foto's gemaakt van ons verblijf in Villa Amertha in Pemuteran en ons verblijf in Uma Agung Bungalows in Sidemen.
Als je de foto's wilt zien kun je het beste op 'Foto's' klikken en daarna bij elk verhaal op de bijbehorende foto.
Kees Smetsers
Een heel bijzonder verjaardagsfeest (" ulang tahun" ) op Bali.
Vorige jaar was President Obama op Bali. Hij was er de oorzaak van dat ik niet zoals gewoonlijk om 20.00 uur aan mijn terugreis naar Nederland kon beginnen maar mijn vlucht moest omboeken naar 's middags 13.00 uur. Vanwege het lange wachten op het vliegveld op Singapore (we kwamen uit Bali om 15.30 uur aan en zouden pas om 23.45 uur weer doorvliegen) heb ik toen een kamer voor 6 uren genomen bij het AMBASSADOR AIRPORT TRANSIT HOTEL op terminal drie. Die kamer ligt op korte afstand van de 'gate' waar het vliegtuig naar Nederland vertrekt. Het was een perfecte oplossing om weer uitgerust aan het traject Singapore-Amsterdam te beginnen.
Deze keer heb ik zelf gekozen om 's middags naar Singapore te vliegen en weer een kamer in het Ambassador Airport Transit Hotel te nemen. We zijn net geland en Angela ligt al heerlijk in bed te soezen en ze heeft misschien al koffie gezet want dat kan op de luxe kamer. Vorig jaar heeft Ria zelfs een bad met heerlijke geuren voor mij gemaakt voordat wij vertrokken naar Amsterdam. Dus de wachttijd hier is ook deze keer geen probleem.
Toen we vanmiddag op Singapore Changi Airport gingen landen waren mijn gedachten bij gisterenavond. Ketut en Erni zouden ons komen opzoeken als wij terugwaren van de crematie van de 'grandfather' van Putu. Ze kwamen wat later dan beloofd en ik zei daarom tegen hem ' zo nu ben je getrouwd, nu kom je nooit meer op tijd want je bent liever bij Erni dan bij ons' . Daar moest hij erg om lachen. We gingen bij UMA AGUNG BUNGALOWS eten en dat werd heel gezellig. We fantaseerden over de toekomst, met name hoe we in de toekomst zouden kunnen gaan samenwerken, zeker als Angela niet meer hoeft te werken en we langer naar Bali kunnen. Ik wil Ketut zeker ook in de toekomst helpen want hij verdient het echt. Hij moet nu voor drie gezinnen zorgen en dat legt toch wel een zware last op hem. Ketut is nu uitgeschreven in Belimbing waar zijn ouders wonen en ingeschreven in Gubug waar de ouders van Erni wonen. De moeder en stiefmoeder van Ketut zijn hun zoon Ketut letterlijk en figuurlijk kwijt. De ouders van Erni hadden geen zoon maar hebben er nu een gekregen in de persoon van Ketut. Voor Ketut moet het toch wel een emotionele gebeurtenis zijn want hij heeft echt moeten afscheid nemen van zijn familie in Belimbing. In de praktijk woont hij nu samen met Erni in een kamer van het huis van de ouders van Erni in Gubug. Door de week zal hij echter vaak nog in Denpasar verblijven waar hij kantoor houdt. Ik vind het knap van hem dat hij deze nieuwe situatie blijmoedig tegemoet treedt.
Ketut had een grote doos bij zich waar hij heel geheimzinnig over deed. Na het diner onthulde hij zijn geheim. Hij was die dag jarig ! En de doos zat een verjaardagstaart met de cijfers 36 erop, zo 'jong' is Ketut nu geworden. We gingen met de taart naar het terras van Ketuts kamer. Ik had namelijk via Wayan een mooie kamer bij UMA AGUNG BUNGALOWS geregeld en er voor gezorgd dat het hemelbed bezaaid was met blaadjes van frangipani-bloemen en hibiscusbloemen in de vorm van een hart. Toen Erni en Ketut hun ' huwelijksbed' zagen waren ze ontroerd en wisten niet veel meer te zeggen. Prachtig om te zien hoe die twee ' tortelduifjes' genoten van het schouwspel. Ze bleven maar foto's nemen. Even later blies Ketut de kaarsjes op zijn verjaardagstaart uit en begonnen we aan een heel gezellige avond die rond 22.00 uur afgesloten werd want het pas getrouwde stel wilde van hun 'verlate huwelijksnacht' gaan genieten.
Angela en ik genoten zelf ook van onze laatste nacht op Bali. We werden middag in de nacht wakker, zomaar, en luisterden naar het stromende water van het riviertje naast onze kamer. Verder hoorden we alleen maar kikkers en krekels. Volmaakte rust, we hoefden niets te zeggen want we voelden van elkaar hoe mooi dit moment was. Even later vielen we weer in slaap en werden met het licht van de opkomende zon pas weer wakker. We pakten onze koffers en gingen naar het restaurant waar de tortelduifjes Erni en ketut ook kwamen genieten van het ontbijt. We moesten nu echt afscheid gaan nemen van iedereen die ons bij Uma Agung zo verwend had. Wat een lieve mensen zijn dit, ik hoop hier nog vaak terug te keren. Erni en Ketut brachten ons naar het vliegveld waar Erni bij het afscheid ons lang vasthield terwijl er tranen over haar wangen rolden. Ketut was ook een beetje stil maar hij zei dat hij het geweldig had gevonden dat wij voor hun bruiloft helemaal naar Bali waren gekomen en dat er zoveel mensen in Nederland aan hen hadden gedacht. Namens Ketut en Erni wil ik iedereen daarvoor nog een keer bedanken.
Ik ga deze email nu afsluiten en Angela gezelschap houden. Om 23.45 uur beginnen we aan vlucht SQ 324 met Singapore Airlines naar Amsterdam Een lange zit (13 uren) maar we weten dat thuis het Brabantse land met onze geliefden op ons wacht en daar verheugen wij ons op.
Tot morgen (sampai besok) !
Kees Smetsers