Het oorlogsmonument in Margarana op Bali.
Tijdens mijn recente (schrijf-) vakantie op Bali heb ik samen met Ketut (mijn chauffeur en vriend) het oorlogsmonument in Margarana bezocht. Het dorp Margarana ligt in de buurt van Mengwi. Op deze goed onderhouden begraafplaats liggen 1372 Balinezen begraven die omstreeks 1946 gesneuveld zijn in de ongelijke strijd met de Nederlandse troepen die in opdracht van hun regering de controle over Bali weer in handen probeerdente krijgen. De Balinezen werden aangevoerd door Luitenant Kolonel Ngurah Rai. Het huidige vliegveld van Denpasar is naar hem genoemd. Het was een ongelijke strijd want de Balinezen waren slecht bewapend en de Nederlandse troepen maakten gebruik van geweren, kanonnen en bommenwerpers. Voor de Balinezen was het een 'Puputan' (strijd tot de dood volgt) die vergelijkbaar is met de Puputan's in Badung en Klungkung. Er is echter één groot verschil, bij de strijd in Margarana sneuvelden ook heel veel jonge Nederlandse mannen. Een oorlog heeft alleen maar verliezers, dat is altijd zo geweest. Hieraan dacht ik toen ik samen met Ketut langs de 1372 kleine monumenten liep die de graven markeerden. Toen wij de begraafplaats verlieten en langs de 50 meter lange muur liepen waar alle namen van de slachtoffers zijn gegraveerd waren we allebei stil en onder de indruk van dit monument. Op het plein voor de begraafplaats wemelde het van busjes met Balinese schoolkinderen. Deze kinderen gingen allemaal hun respect betuigen aan hun landgenoten die lang geleden hun leven hebben gegeven voor hun vaderland. Ik vroeg aan Ketut of hier ook ooit toeristen komen. Hij antwoordde dat dit niet veel voor kwam. Op dat moment kwam bij mij weer de vraag boven waarom in Nederland deze zwarte bladzijde uit onze geschiedenis nagenoeg niet beschreven is. Waarom is er zo weinig geschreven over 'onze jongens' die hier in een vreemd land ver van hun geliefden zijn gesneuveld ? Waarom leren wij op school nog steeds zo weinig over deze gebeurtenissen ?
Ingrid Dümpel heeft ooit gezegd 'Wij kunnen alleen herdenken wat wij weten'. Dat is precies wat ik bedoel.
Op deze site staan een paar foto's van het monument in Margarana. Als je op 'foto's' klikt en vervolgens bij het verhaal 'Het oorlogsmonument in Margarana op Bali' op de bijgevoegde foto klikt kom je bij de drie foto's die bij het verhaal horen.
Voor mensen die geinteresserd zijn in de gebeurtenissen in Margarana kan ik een van de boeken van de schrijver Ewald van Vugt aanbevelen. Het heeft de titel 'De val van Bali' (ISBN 90-6265-228-x). Dit boek heeft mij diep geraakt.
Kees Smetsers
Foto's van mijn vijftigste (!) vakantie op Bali.
Afgelopen week ben ik weer in Nederland geland na twee weken vakantie op Bali. Het was de vijftigste keer dat ik dit mystieke eiland bezocht. Deze keer werd het eenschrijfvakantie want ik heb op Bali in deze twee weken mijn tweede boek over Bali geschreven. De titel van dit boek zal worden 'Liefde in het echte Bali' . Bij mijn vertrek hoopte ik dat ik in deze twee weken meer inzicht zou krijgen in het diepere gevoelsleven van de Balinezen. Dit is wonderbaarlijk gelukt en het leek wel of alle Balinezen zich plotseling voor mij openden. Dat was een onvergetelijke ervaring met heel veel verassende toevallige ontmoetingen die geen toeval waren. In mij en om mij heen is er in die twee weken heel veel gebeurd en vaak was ik 's avonds heel moe van alles wat ik die dag was tegen gekomen. Naast het schrijven van mijn boek, waar ik dagelijks gemiddeld vier uur aan besteedde, kon ik het niet meer opbrengen om ook nog op mij reisweblog te schrijven. Daarom heb ik nu een groot aantal foto's van deze vakantie op deze site gezet met daarbij behorende tekst. Wellicht dathet een beeld kan geven wat ik heb meegemaakt. Het is alvast een 'voorproef' van mijn boek waarvan ik hoop dat het omstreeks januari uit zal komen. Ik heb het boek geschreven voor twee goede doelen, te weten het project van Running Team Oirschot (hulp aan mensen met kanker uit de gemeente Oirschot) en het project van High5Rehab in Lovina (hulp aan gehandicapte Balinese kinderen).
Doorhierboven te klikken op 'foto's 'komt het verhaal 'Foto's van mijn vijftigste vakantie op Bali' te voorschijn. Via een klik op de foto bij dit verhaal worden al de foto's zichtbaar.Door een klik op de eerste foto start de serie en via een klik op 'volgende' worden de andere foto's zichtbaar. Veel kijkplezier !
Kees Smetsers ([email protected])
President Obama heeft gewonnen, en nog meer nieuws in Bali.
Het is vier uur in de middag en ik zit op de pier die in zee is gebouwd voor het strandje van Kelapa Mas Bungalows in Bali. Ik heb een handdoek meegenomen en lig languit te genieten van de stralen van de zon en het zeewindje dat over mij heen waait. Zo nu en dan rolt er een hoge golf tegen de pier en wordt ik besproeid met duizenden druppels zeewater die mijn lijf verfrissen en afkoelen. De pier ligt een meter of vijfentwintig in zee en is een ideale plek om even tot jezelf te komen. Ik sluit mijn ogen en luister naar het geluid van de aanrollende golven waardoor mijn hoofd leeg raakt en ik bijna in slaap val.
Een grote golf maakt mij kletsnat en ik schrik op uit mijn dromen. Mijn gedachten gaan terug naar vanmiddag toen ik met Ketut (mijn nederlands sprekende chauffeur) vanaf Sidemen aankwam in Candidasa waar we eerst gingen eten in het restaurantje ASTAWA waar ik al zo vaak heb gegeten en waar ik zoveel mooie momenten heb beleefd. De jonge Balinese vrouwen van het restaurant kwamen mij met open armen tegemoet en vroegen of ik een 'Iced Coffee' moest. Dat wisten ze nog van de keer dat ik met Angela, Erna, Jan, Nol en José elke dag zes 'Iced Coffee' bestelde. Die is hier ongelooflijk lekker van smaak. De moccasmaak van deze heerlijke drank verwent je zintuigen. Ik ben niet de enige die dit restaurant geweldig vindt. Een van de jonge vrouwen van het restaurant liet mij vol trots de 'Award' zien die het restaurant van TRIPADVISOR.COM had gekregen. In het certificaat is het restaurant Astawa beloond met de waardering 'Excellent' voor alle goede beoordelingen die het heeft gekregen op deze site. Het is een beloning die ze echt verdienen want ze serveren altijd eenmaaltijd van een hoge kwaliteit en de service en de sfeer is er geweldig. Ik kan het iedereen aanbevelen.
Ketut had honger en besteldeeen salade. Ik zei tegen hem dat die niet zo groot is en daarom bestelde hij er ook nog een hoofdschotel bij. Ik wist wel beter en toen het grote bord met een royale salade voor hem werd neergezet kwam hij meteen tot de conclusie dat het hem nooit zou lukken om de hoofdschotel ook nog op teeten. Het eind van het liedje was dathij aan een van de serveersters vroeg of hij de hoofdschotel mee naar huis kon nemen. We hadden allemaal plezier en genoten van het super lekkere eten. Ketut had het T-shirt aan dat ik hem had gegeven bij de aanvang van de vakantie. Op het shirt sond de tekst 'één gedachte twee goede doelen' en de logo's van het project van Running Team Oirschot en het project van High5Rehab in Lovina. Dat zijn de twee projecten waarvoor ik hier mijn tweede boek 'Liefde in het échte Bali' aan het schrijven ben. Dat vordert gestaag en ik besteed er elke dag wel een uur of vier aan.
Om mij heen en in mijzelf is er de afgelopen twee weken heel veel gebeurd. Ik ben echt in een flow beland en het is wonderbaarlijk hoeveel toevallige ontmoetingen ik heb gehad, die geen toeval waren. Ik heb Bali eindelijk eens van een heel andere kant leren kennen en dat gaat straks een interessant boek opleveren, daar ben ik van overtuigd. Het is net of alle Balinezen mij in één keer willen vertellen hoe hun gevoelswereld in elkaar zit en dat is een onvergetelijke ervaring.
Elke keer als Ketut mij weer komt ophalen ben ik verbaasd over zijn ruige haardos die steeds groter lijkt te worden. Toen ik hem vroeg of hij onderhand niet naar de kapper moest zei hij tegen mij: 'Je weet dat Erni vijf maanden zwanger is. Wel, zodra in Bali een vrouw zwanger is mag haar man niet meer naar de kapper totdat de baby geboren is. Dat betekent dat ik negen maanden niet naar de kapper kan. Als de baby geboren is mag de baby drie maanden lang niet geknipt worden. Weet je dat dan niet ? '
Och....als ik alles op moest schrijven wat deze week tegen mij verteld is dan zit morgen vroeg nog te schrijven. Zoveel nieuws dat het bericht dat President Obama de verkiezing gewonnen heeft er bij in het niet valt. Ik ben overigens wel heel blij met de overwinning van President Obama want de denkbeelden van zijn tegenstander en zijn Republikeinse Partij vind ik heel slecht voor de Amerikaanse samenleving. Ik hoop echt dat het Obama gaat lukken om zijn idealen van een eerlijke verdeling van de welvaart te realiseren. Helaas is Amerika een land waar het individu meestal belangrijker is dan de sociale samenleving en daarom is het voor mij een land waar ik absoluut niet zou willen wonen.
Hier in Bali is een kentering gaande en daarvan heb ik de afgelopen weken heel veel voorbeelden voorbij zien komen. Het is een gevecht van het oude traditionele Bali tegen de onweerstaanbare drang naar materiële welvaart van de nieuwe generatie. Bali gaat veranderen en dat is op zich niet zo erg, maar ik hoop echt dat de oude cultuur en de unieke samenleving stand kunnen houden. Als ik de veranderingen zie dan wordt ik soms verdrietig want mijn gevoel ligt bij het Bali dat ik heb leren kennen toen ik 35 jaar geleden voor de eerste keer aan land stapte op dit mystieke eiland. Gelukkig zie ik ook dat er nog veel het zelfde is gebleven en dat stemt mij hoopvol.
Kees Smetsers
Biorock in Pemuteran op Bali
Ik ben nu precies een week op Bali en er zijn in deze week heel veel mooie dingen gebeurd die mijn gevoelswereld op zijn kop hebben gezet. Ik ben bezig met een heel bijzondere vakantie die ik niet snel zal vergeten. Natuurlijk, het is mijn 50e keer dat ik op Bali ben (een jubileum dus) maar toch weet ik nog heel weinig van Bali. Ik heb het gevoel dat ik dat in sneltrein vaart aan het inhalen ben. Het is of net of alle Balinezen zich in een keervoor mij geopend hebben en mij toegang willen gegeven tot hun gevoelsleven. Er zijn zoveel toevallige ontmoetingen geweest die geen toeval zijn. Dat is een geweldig mooie ervaring en het boek dat ik nu aan het schrijven be ('Liefde in het echte Bali') zal daarvan een getuigenis zijn. Het wordt een heel bijzonder boek, dat weet ik nu al. En erstaat mij nog zoveel moois te wachten..
Op dit moment ben ik in Pemuteran aan de noordwestkust van Bali. Deze plaats is niets bijzonder op zichzelf maar de sfeer die er hangt is dat wel. Angela is vorig jaar hier ook met mij geweest en zij kon gewoon niet genoeg krijgen van de stukje Bali. Wat dan precies is, dat is niet uit te leggen, je moet het gewoon voelen.
Vanmorgen heb ik afscheid genomen van Ellen en Toine uit Waalwijk waarmee ik heel fijne momenten heb beleefd. Zij hebben hun droom waar gemaakt, een heel mooie villa aan de rand van de rijstvelden in Sidemen. Over twee dagen ga ik bij hen logeren en de Balinese ceremonie meemaken die hier altijd wordt gehouden als er een nieuw huis is gebouwd. De villa heet 'Villa Di Sini' en het huis en de tuin zijn een waar paradijs. Hun uitzicht vanuit het terras is ongelooflijk mooi. Iedereen die mijn eerste boek 'Reizen door het echte Bali' heeft gekocht kan aan de voorkant zie hoe mooi het daar is. Mensen die bij Ellen en Toine willen logeren hoeven hen maar een email te sturen via hun website.
Onlangs las ik in een boek (ik geloof van Marion Bloem) dat Sidemen een van de meest spirituele plekken op Bali is en zo voel ik dat ook. Ik verheug mij er op om daar te 'zijn'.
Nadat ik vanmorgen afscheid van Ellen en Toine had genomen ben ik wezen snorkelen bij het koraal dat een paar meter van het strand in zee ligt, recht voor Taman Sari. Agung Prana (de eigenaar van het resort waar ik nu logeer) had vorig jaar Angela en mij al opmerkzaam gemaakt op dit project. In een heel korte tijd is het gelukt om in het ondiepe water van de baai een koraalrif te laten groeien waar een grote diversiteit van vissen, zeesterren en andere levende organismen een plek heeft gevonden. Er zijn hier metalen constructies in zee gebracht waarop nu nieuw koraal groeit dat mooie kleuren heeft. Toen ik weer uit het water kwam besloot ik om te proberen er achter te komen hoe dit project tot stand is gekomen. Ik ging wat eten in het restaurant bij het strand en vroeg de serveerster of zij iets wist van het project. Ze zei 'anda harus pergi ke Ibu di sana, Ibu itu tahu semua'. Ze stuurde me naar een blanke vrouw die met een Balinese man zat te praten. Het is niet te geloven, maar de juiste persoon was weer op mijn pad gestuurd ! De (australische) vrouw bleek namelijk één van de hoofdpersonen achter het project te zijn. Ik stelde mij voor en toen verzocht ze mij bij haar te komen zitten en gaf zij mij het volgende verhaal.
'Een jaar of twaalf geleden zag ik op het strand van Pemuteran een Duitser bezig met een bamboe constructie die hij in zee wilde plaatsen om er koraal op te laten groeien. Om een lang verhaal kort te maken, dat was het begin van dit project. De bamboe hebben we vervangen door metalen en we zijn constructies gaan maken om die in zee te plaatsen en er daarna zwakstroom naar toe te leiden. Deze zwakstroom leidt er toe dat er tussen de min en de plus een chemische reactie ontstaat waardoor er op de metalen constructies zich mineralen vestigen die het koraal heel snel laten groeien. Als u gaat snorkelen dan kunt u zien dat er in twaalf jaar tijd al grote formaties koraal zijn ontstaan waar vissen hun plek hebben gevonden. In het begin steunden mijn ex-man en ik het project financieel, maar op een gegeven moment hebben we besloten dat de gemeenschap van Pemuteran zelf dit project moest gaan dragen. We hebben een stichting opgericht met de naam 'BIOROCK' . Deze stichting zoekt sponsorgelden en onderhoudt de constructies en bewaakt ze ook zodat toeristen op een verantwoorde manier kunnen genieten van dit nieuwe stukje natuur. Het werk wordt gedaan door de inwoners van Pemuteran die het nieuwe stukje koraalrif met liefde verzorgen. Agung Prana is een van de Balinese mensen die aan het project meewerken en hij sponsort het project door middel van het verstrekken van zwakstroom. Hij is dit jaar naar de Verenigde Naties geweest om de 'Aquator Award' in ontvangst te nemen als erkenning van dit project. Daarnaast heeft hij namens de gemeenschap van Pemuteran een Award in ontvangst genomen als beloning voor hun inzet. De aan de prijs verbonden gelden worden door de stichting gebruikt voor het in stand houden van de stichting. Mensen kunnen de stichting sponseren door babykoraal te adopteren en op deze manier mee te werken aan het in stand houden van de stichting en het project. Op de website biorock.bali.webs.com is meer informatie te vinden.'
Ik denk dat ik niets hoef toe te voegen aan deze woorden. Uit het verhaal blijkt de liefde van de inwoners van Pemuteran voor hun natuurlijke omgeving. Het is heel mooi dat dit op deze manier met hulp van mensen uit andere landen gestalte wordt gegeven. Het is een van de voorbeelden van de liefde in Bali, zorgzame liefde tussen ouders en kinderen, zorgzameliefde tussen partners, zorgzame liefde voor de natuur, zorgzame liefde voor hun gasten, kortom liefde in de ruimste zin des woords.
Straks als mijn boek klaar is zullen er heel veel voorbeelden in voor komen die betrekking hebben op de liefde zoals die op Bali beleefd wordt. Het schrijven dit boek heeft mij weer een heel stuk dichter bij mijzelf gebracht. Het boek zal een antwoord zijn op de vraag waarom de Balinees is zoals hij is. Ik heb niet de pretentie om een volledig antwoord te kunnen geven maar ik ben wel heel blij dat ik een stukje van de sluier heb kunnen oplichten. Daarvan laat ik straks graag iedereen mee genieten als het boek klaar is.
Kees Smetsers
Putu in Sidemen heeft een zoon !
Dag allemaal,
Ik ben nu vier dagen in Bali en er is in deze dagen heel veel gebeurd. Ik zou er uren over kunnen schrijven. Heel verassende ontwikkelingen in positieve zin. De meesten die dit lezen weten dat ik in Bali mijn tweede boek aan het schrijven ben. Dat kost heel veel energie want ik ben wel een uur of vier per dag bezig achter mijn computer. 's Avonds ben ik gewoon moe en kan het dan bijna niet meer opbrengen om nog te gaan emailen en mijn reisweblog te voorzien van de verhalen van mijn ervaringen op Bali. Ik hoop dat jullie dat kunnen begrijpen. Iedereen die mijn ervaringen wil lezen kan straks mijn tweede boek aanschaffen. Het wordt echt een heel mooi boek met veel verassende ontwikkelingen. Ik had niet verwacht dat het mij zou lukken om echt diep in het gevoelsleven van de Balinezen te kunnen komen, maar het gaat toch lukken. Ketut, mijn chauffeur is daarbij een grote hulp.
Samen met Erni kwam hij het grote nieuws vertellen dat Erni vijf maanden zwanger is, Het was prachtig om te zien hoe blij ze zijn dat ze weer een nieuwe stap op hun gezamenlijke toekomst hebben kunnen zetten. Echt een ontroerend moment.
Ellen en Toine in Waalwijk zijn vandaag bij mij in Pemuteran aangekomen en zij vertelden het blijde nieuws dat Putu, de medewerkster bij Uma Agung in Sidemen, op 28 oktober bevallen was van een zoon. Alles is goed met haar en haar man en ze zijn dolgelukkig. Wat een mooi bericht !
Ik ga nu afsluiten want mijn ogen vallen bijna dicht van vermoeidheid.
Kees Smetsers
Jubileum in Bali: De vijftigste keer dat ik op Bali ben geland !
Gisteren was een bijzondere dag. Na een fijne vlucht met Singapore Airlines landde ik voor de vijftigste keer op Bali. Een jubileum dus. Tijdens de landing was ik een beetje gespannen want ik zou aan drie weken beginnen waarin ik ga proberen om dieper in het gevoelsleven van de Balinezen te gaan duiken. Dat is niet zomaar iets want de Balinezen zijn net als veel andere mensen uit het verre oosten gesloten van aard. Mijn chauffeur en vriend op Bali, I Ketut Kuma Giri (kortweg Ketut) zal mij daarbij gaan helpen. Hij zal een van de hoofdpersonen worden van het boek dat ik in deze vakantie over Bali ga schrijven en dat de titel ' Liefde in het echte Bali' zal krijgen. De opbrengst van mijn tweede boek over Bali zal ik gaan bestemmen voor twee goede doelen, te weten het projekt van Running Team Oirschot en het projekt van High5Rehab.
Running Team Oirschot is een kleine enthousiaste groep mensen die zich ten doel heeft gesteld om hulp te bieden aan mensen uit de Gemeente Oirschot die geconfronteerd zijn met de ziekte kanker. Daartoe hebben ze een bungalow in Posterholt (noord limburg) aangekocht waar de mensen uit de Gemeente Oirschot die lijden onder de ziekte kanker met hun hele gezin of vrienden een week gratis kunnen genieten van de mooie omgeving en even afstand kunnen nemen van de stress en het verdriet dat deze ziekte met zich meebrengt. Verder staan er o.a twee electrische fietsen ter beschikking en worden er ontspanningsmassages aangeboden. Men tracht het doel te realiseren door het deelnemen aan hardloopwedstrijden waarbij het doel wordt uitgedragen. Verder worden er andere activiteiten georganiseerd zoals bijvoorbeeld een jaarlijkse heidewandeling en een scholenloop die ook elk jaar gehouden wordt. Dit jaar deed Middelbeers de scholenloop en dat bracht meer dan 9.000 euro op voor het goede doel. En geweldig mooie prestatie van de kinderen van deze school en hun begeleiders. Ik hoop via mijn tweede boek ook een kleine bijdrage te kunnen leveren aan het projekt.
High5Rehab is een Nederlandse stichting die via hun projekt in Lovina op Bali gehandicapte Balinese kinderen probeert te helpen. Iedereen die ooit op Bali is geweest heeft getuige kunnen zijn van het schrijnende verdriet van kinderen die op Bali gehandicapt zijn en geen kans hebben op een goede toekomst en een plaats in de maatschappij. Hun ouders hebben niet de middelen om deze kinderen te helpen en daarbij geloven ze dat de handicap van hun kinderen een straf is omdat ze in het vorig leven iets verkeerd hebben gedaan. De stichting High5Rehab haalt deze kinderen uit hun isolement en probeert hen via operaties, revalidatie, fysiotherapie en educatie weer een kans te geven op een goede toekomst. Twee artsen uit Nederland vliegen elk jaar een paar keer naar Bali en opereren daar de kinderen geheel belangeloos waarna de kinderen drie maanden op het projekt blijven. Ik heb met eigen ogen gezien dat een kind van vijf jaar dat nooit had kunnen lopen na een operatie en een revalidatie van drie maanden opstond en zijn eerste stappen zette naar zijn ouders die tien meter verder op de grond zaten. Dat was een moment dat ik nooit zal vergeten. Iedereen die er bij was zat met tranen in de ogen. Ik heb op dat moment het besluit genomen om mijn eerste boek ' Reizen door het echte Bali' te gaan schrijven waarvan er inmiddels 500 zijn verkocht voor dit goede doel.
De komende drie weken ga ik dus mijn tweede boek schrijven. Het onderwerp van dit boek, de liefde zoals die op Bali beleefd wordt, boeit mij zeer. Ik hoop het boek omstreeks januari 2013 uit te kunnen brengen. Het is een nieuwe stap op mijn levenspad dat alleen maar mooier wordt sinds ik in contact ben gekomen met RTO en High5Rehab. Ik ben Tom en Yvonne uit Vught daar dankbaar voor want zij hebben mij deze weg opgestuurd. Ik geloof dat de meeste dingen in het leven zijn voorbestemd, maar zij hebben mij wel een heel stuk op weg geholpen. Tom en Yvonne hebben zelf ook een projekt in Bali opgezet waarbij ze een stuk of tien kinderen de kans geven om een studie te volgen tot en met de Universiteit en op deze manier een goede toekomst kunnen realiseren. Zo'n projekten als deze vormen een directe hulp aan de kwetsbare medemens. Ik ben blij dat ik de mogelijkheid om er aan mee te doen. Geven geeft veel meer energie dan nemen. Dat is ook de levensfilosofie van de Balinese bevolking en daar komt hun warme gastvrijheid uit voort. Ik ga de komende weken daarvan genieten en jullie daarvan op de hoogte houden. Omdat ik veel bezig ben met het schrijven van mijn boek zal de frequentie van mijn verhalen minder zijn als andere jaren. Maar straks, als mijn tweede boek klaar is, kan iedereen meereizen met mij via het lezen van mijn boek en op deze manier ook de twee projekten steunen die ik genoemd heb.
Warme groeten uit Bali.
Kees Smetsers
Email: [email protected]
Bijzondere logeeradressen in het echte Bali.
In deze reisweblog heb ik in het verhaal 'Algemene gegevens logeeradressen op Bali ' (zie verhaal van 16 april 2012 hieronder ) een heel uitgebreide informatie geschreven over bungalowparken, restaurants, vervoerondernemingen en andere relevante zaken voor de organisatie van een individuele reis op Bali.
Recent heb ik deze informatie aangevuld met de volgende logeeradressen:
1. Nick's Hidden Cottages in Ubud.
2. Puri Taman Sari resort in Umabian.
3. Villa Taman di Blayu resort in Blayu.
4. Villa Amertha resort in Pemuteran.
5. Bali Taman Sari Bungalows in Pemuteran.
6. Sawah Lovina Bungalows in Lovina.
Het betreftlogeeradressen in eenomgeving waar het authentieke Bali, het echte Bali, nog steeds te vinden is. Opgemerkt moet worden dat Villa Taman di Blayu en Villa Amertha resorts zijn in de hogere prijsklasse. De overige logeeradressen liggen in de prijsklasse van ongeveer 450.000 rupiah (37 euro).
Kees Smetsers