Afscheid van het eiland Bali en de Balinezen: voor altijd of tijdelijk ?

Beste lezers van mijn reisverhalen,

Ik ben weer terug in Nederland. Fysiek ben ik weer geland in het koude Nederland, maar mijn gedachten zijn eigenlijk nog steeds in Bali, dat opnieuw mijn hart gestolen heeft. Toe ik twee weken geleden vertrok met Singapore Airlines, dacht ik dat dit wel de laatste keer zou zijn. Na 59 reizen naar dit mooie eiland en zijn lieve bewoners zou ik het af gaan sluiten, dat dacht ik echt.

De afgelopen twee weken hebben mij gedachten en plannen veranderd. De Balinezen hebben mij, mijn zus Ria en mijn loopmaatje Antoinet, zo verwend dat het was of ik Bali opnieuw leerde ontdekken. Elke dag werd ik weer blij door de lieve glimlach, de gastvrijheid, de humor en de positieve instelling van de Balinezen, die ik tegenkwam. Mijn gevoel werd daardoor zó geraakt, dat ik constant het gevoel had om in een mooi paradijs rond te lopen. Bij mijn zus Ria en mijn loopmaatje was dat ook het geval. Ik zag met eigen ogen hoe zij genoten van dit mooie groene eiland, maar vooral van de liefde, die zij kregen van de Balinezen. Dat deed mij zo ontzettend goed, dat ik het niet in woorden kan vatten. Als je iemand ziet genieten die dicht bij je staat, dan wordt alles mooier.

Nu ik weer thuis ben kan ik niet anders dan concluderen dat dit mijn mooiste vakantie op Bali is geweest in mijn leven tot nu toe. Ik zit er nog vol van en het beheerst nu mijn gedachten. Door deze twee weken zijn al mijn plannen veranderd. Wat zou ik nog graag een keer gaan, de 60ste reis naar Bali zou ik nog graag willen maken. Ik hoop dat ik dat kan doen met mijn partner Angela. Dat zou heel bijzonder zijn. Met deze wens sluit ik mijn verhalen over deze reis naar Bali af.

Binnenkort (deze week) zal ik de foto's van deze reis ook op deze reisblog zetten. Het zijn heel mooie foto's, die getuigen van een onvergetelijke vakantie. Ik raad iedereen aan om deze foto's te bekijken, want het zijn stille getuigen van twee heel mooie weken op het eiland Bali.

Kees Smetsers

Een afscheidsdiner bij Kelapa Mas Bungalows in Candidasa op het eiland Bali.

Die middag gingen we eten bij het restaurant Astawa, waar we welkom werden geheten door de eigenaar en het personeel, die ik al heel veel jaren ken. Het drie gangendiner van een garnalencocktail, vis met nasi en verse groeten en fruit met yoghurt en honing was overheerlijk. Inclusief een super lekkere ijskoffie (een aanrader !) kostte dat 9,00 euro. Echt genieten...

Die avond zou ik de eigenaar en het personeel van Kelapa Mas Bungalows een "afscheidsdiner"geven, als dank voor alle jaren dat ze zo goed voor mij zijn geweest. Er kwamen meer dan 40 personen, waaronder de eigenaar, het voltallige personeel, Ketut met zijn gezin en Guus, die allemaal genoten van het heerlijke eten en de Balinese dansen. De kinderen van het personeel dansten de traditionele dansen van Bali. Zo jong en nu al zó vol passie. Ketut was er met zijn vrouw Erni en zijn twee zonen Tristan en Kayana. Ze hadden de Bali Runners loopshirts aan, die Henk van Gerven gemaakt had. Bij het eind van het diner werden we overspoeld met dankbaarheid van de aanwezige Balinezen. "Dankjewel dat je dit ons hebt gegeven. Wij eten dit eten nooit en we hebben nog nooit uit gegeten. Voor ons was het een heel mooi feest" was een van de mooiste bedankjes die wij hoorden. Met deze prachtige herinnering viel ik in slaap.

We zouden naar Canggu gaan, waar Guus 5 maanden woont tijdens zijn studie. Daar zouden we onze laatste nacht doorbrengen en dan zouden we weer naar huis vertrekken. Het werd het afscheid van Bali, waar ik samen met Ria en Antoinet twee prachtige weken heb beleefd. Deze twee weken zal ik nooit vergeten.

Kelapa Mas Bungalows in Candidasa: het hoogtepunt van ons reis door Bali.

In Sidemen namen we vandaag afscheid van Putu, een bijzondere vrouw over wiens leven ik mijn vierde boek heb geschreven. Putu is een voorbeeld van het karakter van de Balinezen. Een vrouw, die liefde uitstraalt met een glimlach, waar achter haar verdriet schuil gaat. Ketut zou ons vandaag naar Kelapa Mas Bungalows in Candidasa brengen, een rit van ongeveer een uur door het mooie binnenland van het oosten van Bali.

Na onze aankomst in Kelapa Mas Bungalows was het tijd om te gaan lunchen in het restaurantje bij het zwembad, waar we genoten van het heerlijke eten terwijl het zeewind ons verkoeling bracht en de golven een meter van ons tegen de muur van de tuin rolden.

Dat wordt weer genieten...

Bali heeft een milieuprobleem en dat wordt voorlopig niet opgelost.

Toen Antoinet en ik gisteren in Sidemen (Oost Bali) aan het hardlopen waren, kwamen we op het eind langs het schooltje van het dorp .

Daar waren kinderen de rommel op de straat aan het opruimen.

Wat mooi dat ze dat doen, zou je zeggen...

Maar even later zagen we hoe de kinderen hun volle mand met afval in het riviertje kieperden, dat langs de straat stroomde.

Wat dat betreft heeft Bali nog een lange weg te gaan.

De mensen hebben geen geld en de regering doet niets om het afval op te ruimen

Hier en daar zijn er wel initiatieven, maar het blijft een groot probleem.

Toen Antoinet en ik vanmorgen in de kampong (dorpje) bij Candidasa gingen rennen, zagen we ook overal afval liggen.

Wat is het toch jammer dat dit mooie eiland zo vervuild wordt door de toeristen én door de inwoners...