Tijdens de marathon van Eindhoven heeft Henk van Gerven van de stichting Stepping Stones Bali verkleed als “Go Go Flamingo” de harten van het aanwezige publiek veroverd. Verkleed in een ludieke outfit liep hij niet alleen de halve marathon, maar ook de “kidsrun”. Tijdens deze loop voor kleine kinderen vermaakte Henk met zijn optreden de kinderen en hun ouders, die heel graag een eindje met hem meeliepen. Op een gegeven moment kwam Henk terecht bij het kind dat als laatste met haar moeder naar de eindstreep liep. Toen Henk het kind een helpende hand gaf straalde het kind van plezier. De foto, die van dit moment gemaakt is, symboliseert het optreden van de hardlopers en supporters van Stepping Stones Bali. Via hun sponsorloop tijdens de halve marathon hebben zij de gehandicapte kinderen op Bali een helpende hand geboden. Ze hebben laten zien dat ze kwetsbare kinderen een warm hart toedragen. Volgend jaar gaan ze het weer overdoen, waarschijnlijk met een nog grotere groep hardlopers en supporters…
Nog geen jaar geleden heeft de ervaren hardloper Henk van Gerven zijn vrienden Henk van den Oord en Johan Pijnenburg overgehaald om te beginnen aan hardlopen. Samen met Henk begonnen deze twee “eeuwig jonge zestigers” in hun vrije tijd met het lopen van korte afstanden in de omgeving van hun woonplaats Spoordonk. De afstanden werden steeds langer en de spierpijn werd steeds minder. Op een gegeven moment opperde Henk of ze misschien mee wilden gaan doen aan de sponsorloop die de stichting Stepping Stones Bali organiseerde tijdens de halve marathon van Eindhoven. Henk en Johan gingen de uitdaging aan en begonnen aan een trainingsschema dat hen uiteindelijk klaar zou stomen voor de halve marathon van Eindhoven.
Op 12 oktober was het zover… Gekleed in het speciaal voor dit evenement ontworpen shirt begonnen ze samen met een groep van ongeveer 15 andere hardlopers aan hun eerste halve marathon. Ze werden gesteund door een grote groep supporters die hen bij de start hartstochtelijk aanmoedigden. En toen begon het lange wachten totdat ze zouden gaan finishen op de Vestdijk in Eindhoven…
Na anderhalf uur kwam de eerste hardloopster van Stepping Stones Bali over de meet. Het was Floor van den Brand die een fantastische 1.30.57 had gelopen. Een kwartiertje later kwamen Pieter Oomen, Antoinet Hems, Jorrit Janssen, Maartje Willeboordse, Piet Willeboordse en Joan van Heerebeek binnen. Allemaal blij dat het gelukt was, vooral Antoinet en Joan die een persoonlijk record hadden gelopen.
Even later kwamen Piet van Oirschot, Geertjan Oomen en Henk van Gerven binnen. Voor Geertjan was het zijn eerste halve marathon, net als voor zijn broer Pieter. Wat een knappe prestatie hebben die twee geleverd in hun eerste wedstrijd op deze afstand…
En toen was het wachten op de “eeuwig jonge zestigers”. Even later zagen we ze in de verte aankomen. Wat een prachtig gezicht om die twee met een brede grijns op hun gezicht naar de finish te zien rennen. Echt een heel mooi moment. Net als alle anderen hadden zij een heel mooie prestatie geleverd. Het was voor hen de bekroning van een jaar hard trainen.
Toen ook Christel Jacquot en Elia Deenen over de finish waren gekomen konden we naar het Beursgebouw gaan om daar alle verhalen over de wedstrijd aan te horen. Glunderende gezichten, soms een beetje teleurstelling, maar vooral bij iedereen voldoening want zij wisten waarvoor ze het hadden gedaan.
Alle lopers die vandaag de halve marathon liepen, of de estafettemarathon zoals die door Rob Rebel werd gelopen, verdienen bewondering voor de manier waarop zij zich voor de kinderen op Bali hebben ingezet. Zij hebben de slogan “wij doen het voor de gehandicapte kinderen op Bali want zij willen ook net als wij kunnen rennen” vorm gegeven…
En de twee “eeuwige zestigers”?
Die zijn er volgend jaar zeker weer bij als we hopelijk met een nog grotere groep weer gaan laten zien dat wij Marjanne Oomen en de gehandicapte kinderen op Bali niet in de steek laten.
Ze renden en juichten hun longen uit hun lijf voor de gehandicapte kinderen op Bali …
Zondag 12 oktober was weer de jaarlijkse marathon van Eindhoven. Onder een stralende hemel kwamen omstreeks het middaguur ongeveer 30 hardlopers en supporters bij elkaar in het Beursgebouw van Eindhoven. Daar werd de groepsfoto gemaakt in het speciaal door Henk van Gerven voor dit evenement ontworpen shirt. Zelf kon ik vandaag niet meelopen, maar ik genoot van het feit dat zoveel mensen vandaag de doelstellingen van de stichting Stepping Stones Bali zouden gaan uitdragen. Er was zelfs een delegatie lopers en supporters uit Maastricht gekomen, die Marjanne Oomen en Stepping Stones Bali een helpende hand kwamen bieden. Voor sommige lopers was het hun eerste halve marathon, maar eigenlijk waren ze allemaal gespannen, dat is normaal voor zo’n wedstrijd.
Rond half een stonden alle lopers in hun startvakken en even later gingen ze onder luid gejuich van start. Voor elke loper werd het een bijzonder gebeuren want ze wisten waarvoor ze het deden: voor de hulp aan de gehandicapte kinderen op Bali, die net als zij ook zo graag zouden willen rennen… Menigeen heeft onderweg pijn geleden, maar toen de lopers in het centrum van Eindhoven de eindstreep naderden was de pijn verdwenen. Ze werden gedragen door het gejuich van de talrijke toeschouwers en het gevoel dat ze kinderen op Bali op deze bijzondere manier een helpende hand toe konden steken. Allemaal bereikten ze de eindstreep en toen ze allemaal weer terug waren in het Beursgebouw hoorden we de verhalen van deze dag.
Natuurlijk was Henk van Gerven vandaag weer de grote inspirator, die met zijn ludieke optreden “Go Go Flamingo” de harten van de toeschouwers stal. Maar ik durf gerust te zeggen dat de lopers en supporters van Stepping Stones Bali vandaag één “wereldfamilie” waren en samen hebben laten zien dat zij Marjanne Oomen en Stepping Stones Bali door dik en dun willen steunen. Ze hebben de longen uit hun lijf gerend of gejuicht. Volgend jaren komen ze weer terug, als het kan nog groter in aantal…
Aanstaande zondag 12 oktober gaan 30 hardlopers en supporters tijdens de halve marathon van Eindhoven rennen en juichen voor de stichting Stepping Stones Bali , die de gehandicapte kinderen op Bali een kans op een beter leven geeft.
Ze zullen worden aangevoerd door Henk van Gerven, die net als vorig jaar weer in een ludieke outfit de aandacht van de toeschouwers zal trekken...
Tijdens de Stoelenloop van Oirschot heeft Henk van Gerven een "tryout" gedaan in zijn ludieke outfit. Hij werd daarbij vergezeld door Henk van den Oord en Johan Pijnenburg. Dat zijn twee eeuwig jonge zestigers die een jaar geleden met hardlopen zijn begonnen en aanstaande zondag hun eerste halve marathon gaan lopen. Ook zij doen dat voor de gehandicapte kinderen op Bali "die net als zij ook willen kunnen rennen"...
Tijdens de Stoelenloop van Oirschot was Omroep Brabant TV aanwezig om Henk van Oord en Johan Pijnenburg te interviewen. Deze gebeurtenis heeft tot gevolg dat Omroep Brabant TV zondag opnieuw aandacht gaat besteden aan de passie en de drive waarmee hardlopers en supporters zich inzetten voor de gehandicapte kinderen op Bali. Henk van Gerven wordt zondag om 10.30 uur geinterviewd en zal tijdens de uitzending van de marathon van Eindhoven zeker in beeld komen.
Komt u ook kijken in Eindhoven ?
Vanwege problemen met mijn rug kan ik deze keer niet mee hardlopen, maar ik zal wel als supporter aanwezig zijn.
Angela en ik hebben de afgelopen twee dagen doorgebracht aan het strand van de badplaats Bayona in noordwest Spanje.
Daar vonden we via www.booking.com een leuk hotel met de naam Rompeolas.
Dit hotel is al jarenlang in handen van een familie waarvan wij drie generaties mochten ontmoeten.
Een oma van 99 jaar, twee dochters van ongeveer 70 jaar en een kleinzoon van 44 jaar.
Met hen hebben we gezellig in het Spaans zitten kletsen (toch makkelijk als je dat kunt).
Het was een heel leuke familie die ons echt in de watten legde.
We kregen een fijne kamer met een prachtig uitzicht op zee en op het schiereiland van Bayona waarop een paradox ligt.
De oude binnenstad hebben we 's avonds verkend en daar troffen we een jonge groep muzikanten en dansers die Keltische muziek ten gehore brachten.
Prachtig om te zien met hoeveel passie zij dat deden.
Op mijn Facebook pagina heb ik een filmpje gezet dat ik van hun optreden heb gemaakt.
Helaas was het de volgende morgen slecht weer en daarom besloten we om langs de kust via Guarda en Tui naar het stadje Moncao te rijden waar we aankwamen bij een werkelijk schitterend landhuis van de eigenaar van een wijngaard.
Quinta "Solar de Serrada" (zo heet het landgoed) heeft de allure van een kasteel met dikke muren en twee torentjes.
We waren stomverbaasd toen we een suite (drie kamers) kregen aangeboden in een van de twee torentjes.
Alle kamers in het hotel, ook de gemeenschappelijke ruimten, zijn prachtig gedecoreerd met veel antiek en beelden.
Je waant je echt in een kasteel in lang vervlogen tijden...
De omgeving van het hotel bestaat voor een gedeelte uit wijnranken en prachtige natuur waar je heerlijk kunt wandelen in alle stilte.
We kunnen er gewoon niet over uit dat wij in zoiets moois terecht zijn gekomen, en dat ook nog een keer voor zo weinig geld...
Vanmiddag zijn we naar thermaalbaden in het stadje Moncao geweest, maar dat viel tegen.
Je kunt zien dat het slecht gaat met Portugal en Spanje, wij waren de enige gasten.
In de stadjes en dorpen zie je ook overal bedelaars en dat is een slecht teken.
Het is voor de mensen hier te hopen dat de tijden snel veranderen want ze hebben het echt moeilijk en vooral de jeugdwerkloosheid is een enorm probleem hier.
Wat dat betreft is het raar om hier in zoveel luxe te verblijven, wetende dat om ons heen zoveel armoe is...
Maar goed, we genieten op onze manier intens van hetgeen ons overkomt op deze vakantie en willen dat graag met jullie delen.
Angela en Kees
Na een superfijne week op de camping Quinta das Cegonhas in het midden van Portugal, zijn Angela en ik in onze huurauto naar het noorden gereden.
Daar hebben we eerst twee dagen op een andere camping gelogeerd voordat we verder naar het noorden trokken, met als eindbestemming Santiago de Compostela.
Daar beleefden we een paar bijzondere dagen temidden van emotionele pelgrims die hun lange weg naar dit bedevaartsoord hadden volbracht.
De sfeer van deze stad is moeilijk onder woorden te brengen, diep gelovige mensen zal dat wel lukken, maar ik houd het op een mix van toeristische commercie en ingetogen uiting van geloof.
Ik ben blij dat ik deze bijzondere sfeer mee heb gemaakt, en Angela ook.
Heel apart was de ontmoeting met een manneke van 72 jaar uit Liempde, die samen met zijn kleinzoon aan de laatste kilometers bezig was toen wij hem tegen het lijf liepen.
In 21 dagen had hij de tocht per fiets volbracht...
De volgende dag reden we weer verder naar het noorden van Spanje , waar we in de stad La Coruna een eenvoudig hotelletje vonden.
La Coruna ligt gedeeltelijk op een schiereiland en is omgeven door een werkelijk schitterende wandelboulevard van 10 kilometer lengte.
Urenlang hebben we er gewandeld langs de prachtige rotsformaties en een heel oude vuurtoren, terwijl de ondergaande zon de de hemel kleurde.
Overdag zwommen we in het azuurblauwe water van de zee en lieten ons meedrijven op de golven.
's Avonds aten we overheerlijke tapa' s aan een stil pleintje met heel oude platanen, terwijl in de verte het geluid klonk van de meeuwen die boven het water van de haven zweefden.
Na twee superfijne dagen in La Coruna zijn we vanmorgen vertrokken voor een rit van 130 kilometer zuidwaarts, richting Pontavedra.
We hadden via booking.com een klein hotelletje in het piepkleine dorpje Combarro gereserveerd.
Toen we daar aankwamen en welkom werden geheten door het aardige echtpaar dat HOTEL XEITO (zo heet het hotelletje) beheert, voelden we ons meteen thuis.
Het hotel is prachtig gelegen en onze kamer kijkt uit over de baai van Pontevedra die uitmondt in de zee.
Boven op het hotelletje is een heerlijk dakterras waar ik nu dit verhaal zit te schrijven.
Beneden mij is het wonderschone dorpje Combarro waar aan het water eeuwenoude huisjes tegen elkaar aanleunen.
Het meest bijzondere zijn de "horreos", stenen huisjes op palen aan het water die vroeger gebruikt werden om levensmiddelen te bewaren en te beschermen tegen het water dat tijdens de vloed de baai vult.
Nu is het eb en lijkt de baai meer op een waddeneiland.
Overal zijn mensen schelpen aan het zoeken en de meeuwen genieten van alles wat de zee hen biedt.
Wat een superfijne sfeer...
Het feit dat hier vroeger heksen rondzwierven, doet daaraan niets af.
We hebben meteen besloten om hier wat langer te blijven en dat gaan we vanavond vieren met een glas wijn op ons dakterras.
Normaal drink ik geen wijn, maar vandaag is zo'n dag dat dit er gewoon bijhoort.
Morgenmiddag gaan we fietsen huren en langs de kust fietsen, lekker met de wind door onze haren, genietend van de ruimte en de vrijheid...
Overigens heeft Angela gisteren mij geknipt en echt veel haren heb ik nu niet meer..
Morgenmiddag komt de Vuelta de Espana (Ronde van Spanje) door het straatje van ons hotel.
Dat wordt een heel spektakel met een reclamekaravaan en wielrenners die zo snel mogelijk naar de finish willen.
Wij kunnen het vanaf ons dakterras bekijken en zitten dus eerste klas...
Ik ga dit verhaal afsluiten met warme groeten voor jullie allemaal, vanaf dit heel mooie plekje op onze aardbol.
De tijd mag nu even stil gaan staan...
